aikido

Το aikido αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από τον Morihei Ueshibα (1883–1969). O O Sensei (Μεγάλος Δάσκαλος), όπως τον ονόμασαν, μελέτησε πολλές παραδοσιακές γιαπωνέζικες πολεμικές τέχνες συμπεριλαμβανομένου του jujitsu και της τέχνης του σπαθιού. Κατατάχτηκε στον αυτοκρατορικό γιαπωνέζικο στρατό και πολέμησε στον ρώσο – ιαπωνικό πόλεμο του 1905–6. Αυτή η πρώτη γεύση από πόλεμο, μαζί με άλλες εμπειρίες κατά την διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων, σφυρηλάτησε την αντίθεση του για την χρήση των πολεμικών τεχνών για καταστρεπτικούς σκοπούς. Με το άνοιγμα του δικού του dojo στα 1930, ο Ueshiba άρχισε να ψάχνει για την αληθινή σημασία του budo (ο τρόπος των πολεμικών τεχνών) ως έναν δρόμο για την πνευματική καλλιέργεια των ανθρώπων. Στα 1942, το aikido αναγνωρίστηκε επίσημα ως δημιουργία του Morihei Ueshiba.

Το aikido είναι μια σύγχρονη μη βίαιη, μη επιθετική γιαπωνέζικη πολεμική τέχνη. Στα γιαπωνέζικα, aikido σημαίνει “ο τρόπος της αρμονίας με την δύναμη και την αρχή της φύσης”. Το aikido προέρχεται από το παραδοσιακό budo της Ιαπωνίας όμως προχωράει πέρα από το πεδίο αυτό. Είναι ένας δρόμος όπου η αιχμηρή ακμή της πολεμικής τέχνης χρησιμοποιείται σαν “μονοπάτι” για πνευματική καλλιέργεια.

Το aikido είναι ένας κώδικας-εργαλείο για να κατανοήσουμε τους νόμους της φύσης και να κυριαρχήσουμε επί του εαυτού μας. Μελετώντας την τέχνη ουσιαστικά και με ειλικρίνεια, μπαίνουμε στην διαδικασία να αναλύσουμε τον χαρακτήρα μας και να τον αντιμετωπίσουμε. Απώτερος σκοπός της μελέτης είναι να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό μας εαυτό.